Psychoterapia

ADHD u dzieci: leczenie farmakologiczne czy psychoterapia?

ADHD to nie tylko nadmierna ruchliwość czy trudności z koncentracją. To złożony zespół objawów, który wpływa na emocje, relacje i poczucie własnej wartości dziecka. Rodzice często stają przed pytaniem: czy sięgnąć po leki, czy rozpocząć psychoterapię? Odpowiedź nie jest prosta, ponieważ każda forma leczenia ma swoje mocne strony i ograniczenia. Psychoterapia poznawczo-behawioralna pokazuje, że praca z myślami, emocjami i zachowaniami dziecka może realnie zmieniać jego funkcjonowanie. Z kolei farmakoterapia może wspierać proces terapeutyczny, szczególnie gdy objawy utrudniają codzienność.

Osobowość obsesyjno-kompulsywna

Osobowość obsesyjno-kompulsyjna a OCD – czym się różnią?

Kiedy słyszysz określenie „obsesyjno-kompulsyjny”, możesz od razu pomyśleć o osobie, która wielokrotnie sprawdza, czy zamknęła drzwi, myje ręce kilkadziesiąt razy dziennie albo porządkuje przedmioty w idealnych rzędach. To obraz, który kojarzymy z OCD, czyli zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym. Jednak istnieje coś jeszcze – osobowość obsesyjno-kompulsywna, która choć brzmi podobnie, ma inne podłoże i inne konsekwencje dla życia codziennego. Zamieszanie bierze się stąd, że nazwy brzmią niemal identycznie. Ale jeśli przyjrzysz się

wsparcie-par

Rola psychoterapeuty w leczeniu niepłodności i wsparciu par

Niepłodność to jedno z najtrudniejszych doświadczeń, z jakimi mierzy się para. Towarzyszy jej nie tylko walka medyczna, ale także ogromne obciążenie emocjonalne – lęk, poczucie winy, wstyd czy napięcie w relacji. Wsparcie psychoterapeutyczne staje się w tej sytuacji czymś więcej niż dodatkiem – to istotny element procesu leczenia. Psychoterapia poznawczo-behawioralna pomaga parze zrozumieć własne emocje, rozpoznać nieadaptacyjne schematy myślenia oraz znaleźć sposoby budowania więzi mimo trudności. To droga

zdrowa-relacja-z-dzieckiem

Jak budować zdrową relację z dzieckiem? Psychologiczne fundamenty

Relacja między rodzicem a dzieckiem to nie tylko codzienne obowiązki i wspólnie spędzany czas. To przede wszystkim emocjonalna więź, która kształtuje poczucie bezpieczeństwa, sposób patrzenia na siebie i na świat. Psychoterapia poznawczo-behawioralna pokazuje, że jakość tej więzi zależy od sposobu, w jaki rodzic reaguje na potrzeby dziecka, interpretuje jego zachowania i przekazuje swoje wartości. To proces wymagający uważności, cierpliwości i gotowości do pracy nad własnymi przekonaniami.

Przewijanie do góry