Psychoterapia budzi wiele emocji i pytań. Dla wielu osób decyzja o pierwszej wizycie u psychoterapeuty jest trudna – pojawiają się wątpliwości, stereotypy oraz zwyczajny strach przed nieznanym. Być może zastanawiasz się, czy warto pójść na psychoterapię, albo obawiasz się, co się wydarzy w gabinecie. To naturalne, że czujemy lęk przed nowym doświadczeniem, zwłaszcza jeśli krążą wokół niego różne mity. W tym artykule przyjrzymy się najczęstszym mitom na temat terapii i rozwiejemy największe obawy związane z wizytą u psychoterapeuty. Dowiesz się, dlaczego warto skorzystać z pomocy psychoterapeuty, jak wygląda terapia i jakie korzyści może przynieść dla Twojego zdrowia psychicznego.
Najczęstsze mity o psychoterapii
Wokół psychoterapii narosło wiele szkodliwych przekonań. Słysząc je od innych lub oglądając filmy, łatwo można uwierzyć w nieprawdziwy obraz terapii. Oto najpopularniejsze mity, które warto obalić:
Mit: Psychoterapia jest tylko dla „chorych psychicznie”
Nieprawdą jest, że z pomocy psychoterapeuty korzystają wyłącznie osoby z ciężkimi zaburzeniami psychicznymi. W rzeczywistości psychoterapia jest dla każdego, kto odczuwa potrzebę wsparcia w trudnościach życiowych, emocjonalnych czy relacyjnych. Na terapię zgłaszają się ludzie przeżywający kryzysy (np. rozstanie, żałobę), zmagający się z nadmiernym stresem, lękiem, depresją czy problemami w relacjach. To forma dbałości o zdrowie psychiczne, podobnie jak wizyta u lekarza jest dbaniem o zdrowie fizyczne. Nie trzeba mieć poważnej choroby, by skorzystać z terapii – często wystarczy poczucie, że nasze życie mogłoby być lepsze, bardziej satysfakcjonujące lub że jakieś problemy nas przerastają. Sięgnięcie po fachową pomoc to oznaka dojrzałości i troski o siebie, a nie żadna „oznaka słabości”.
Mit: Psychoterapeuta powie mi, jak mam żyć
Wiele osób obawia się, że pójście na terapię oznacza oddanie kontroli nad swoim życiem komuś obcemu. Prawda jest jednak taka, że psychoterapeuta nie daje gotowych rad ani nie narzuca rozwiązań. Nie powie Ci „jak masz żyć”. Rolą terapeuty jest towarzyszenie Ci w procesie zrozumienia siebie i swoich przeżyć. Terapeuta zadaje pytania, które pomagają dostrzec pewne zależności, mechanizmy i nowe perspektywy. Ostateczne decyzje i zmiany w życiu należą zawsze do Ciebie. Dobry specjalista będzie neutralny i nie oceni Twoich wyborów – zamiast tego pomoże Ci przeanalizować różne opcje i konsekwencje. Psychoterapia to wspólna podróż w poszukiwaniu rozwiązań, a nie instruktaż „krok po kroku” od terapeuty.
Mit: Dorosły człowiek powinien radzić sobie sam z problemami
To bardzo powszechne przekonanie, które niestety zniechęca wiele osób do szukania pomocy. Uważa się, że proszenie o wsparcie to słabość, a prawdziwie dojrzały człowiek „weźmie się w garść” i sam pokona przeciwności. Tymczasem życie potrafi nas zaskoczyć sytuacjami, z którymi nie zawsze możemy poradzić sobie w pojedynkę. Każdy z nas miewa momenty, gdy wsparcie drugiej osoby jest bezcenne – i nie ma w tym nic dziwnego. Wręcz przeciwnie, świadczy to o naszej świadomości i odwadze. Sięgnięcie po pomoc specjalisty w odpowiednim momencie jest aktem odwagi i przejawem wewnętrznej siły, a nie słabości. Chodzenie na psychoterapię to nie oznaka, że sobie nie radzimy, lecz dowód, że chcemy sobie poradzić najlepiej, jak to możliwe. Nawet najbardziej samodzielni ludzie czasem potrzebują wsparcia – tak samo jak sportowiec ma trenera, a uczeń nauczyciela.
Mit: Psychoterapia niczym nie różni się od rozmowy z przyjacielem
Fakt, że w terapii dużo się rozmawia, może rodzić wrażenie, że „to przecież to samo, co pogadać z kimś bliskim”. Jednak psychoterapia znacząco różni się od zwykłych rozmów z przyjaciółmi czy rodziną. Po pierwsze, terapia ma konkretny cel i strukturę – Ty i Twój terapeuta wspólnie ustalacie, nad czym chcecie pracować. Terapeuta jest skupiony w pełni na Tobie: nie opowiada o sobie, nie ocenia Twoich uczuć, nie oczekuje „wzajemności” w dzieleniu się przeżyciami. To relacja jednokierunkowa – cała uwaga skierowana jest na pomoc Tobie. Po drugie, psychoterapeutę obowiązuje tajemnica zawodowa, więc to, co powiesz na sesji, pozostaje między wami. Masz więc zapewnioną dyskrecję i bezpieczeństwo. Ponadto terapeuta posiada fachową wiedzę i narzędzia, dzięki którym rozmowa prowadzi do głębszych zmian – pomaga dotrzeć do przyczyn problemów, zrozumieć swoje emocje i wypróbować nowe sposoby radzenia sobie. Rozmowa z przyjacielem może dać Ci wsparcie emocjonalne na chwilę, ale nie zastąpi profesjonalnej terapii, która jest ukierunkowana na trwałą poprawę Twojego samopoczucia i funkcjonowania.
Mit: Na terapii ciągle rozmawia się o dzieciństwie
Wiele osób myśli, że psychoterapia polega głównie na wracaniu do dawnych lat i analizowaniu relacji z rodzicami. Rzeczywiście, nasze dzieciństwo i przeszłe doświadczenia mają wpływ na to, jacy jesteśmy – dlatego terapeuta może czasem zapytać o Twoje wspomnienia czy relacje z bliskimi z przeszłości. Nie oznacza to jednak, że całe sesje będziesz spędzać na rozpamiętywaniu dzieciństwa, zwłaszcza jeśli tego nie chcesz. Wiele zależy od podejścia (nurtu) terapeutycznego oraz od Twojego problemu. Na przykład terapia poznawczo-behawioralna koncentruje się głównie na Twoich obecnych trudnościach i myślach, a mniej na odległej przeszłości. Inne nurty (np. psychodynamiczny) więcej uwagi poświęcają historii życia. Ważne jest to, że to Ty decydujesz, co chcesz poruszać na sesjach. Terapeuta nie będzie Cię zmuszał do mówienia o czymś, na co nie jesteś gotowy. Celem powrotów do przeszłości jest lepsze zrozumienie pewnych schematów i nawyków emocjonalnych, które mogły ukształtować się dawno temu – ale zawsze w kontekście tego, jak wpływają na Twoje obecne życie. Psychoterapia to nie „rozpamiętywanie win rodziców”, tylko praca nad tym, co tu i teraz możesz zmienić, żeby żyć lepiej.
Mit: Psychoterapia sprawi, że pozbędę się wszystkich problemów i zmartwień
Niektórzy mogą oczekiwać, że terapia to magiczna pigułka na wszystkie życiowe troski – że po kilku sesjach ich życie stanie się idealne, a kłopoty znikną. Niestety, to mit. Celem psychoterapii nie jest wyeliminowanie wszystkich problemów z życia, bo życie zawsze będzie miało wzloty i upadki. Celem jest natomiast wyposażenie Cię w narzędzia i umiejętności, dzięki którym lepiej poradzisz sobie z przyszłymi trudnościami. Terapia pomaga świadomie przeżywać emocje i sytuacje zamiast być nimi przytłoczonym. Dzięki niej możesz poprawić swoje relacje, nauczyć się zdrowiej reagować na stres i budować życie bardziej zgodne z Twoimi potrzebami. To ogromna zmiana na plus, ale nie oznacza, że już nigdy nie doświadczysz smutku czy złości. Chodzi o to, że gdy się pojawią trudne chwile, będziesz umiał sobie z nimi lepiej poradzić.
Mit: Jeśli terapia działa, będę czuł się lepiej po każdej sesji
Wielu osobom wydaje się, że skuteczna terapia oznacza natychmiastową ulgę i pozytywną energię po każdym spotkaniu. Prawda jest jednak taka, że psychoterapia to proces, a proces zmiany bywa niełatwy. Czasami po sesji możesz czuć się lżej, lżejszy na duchu – zwłaszcza gdy zrzucisz z siebie ciężar lub zrozumiesz coś ważnego. Ale bywają też sesje, po których poczujesz się przygnębiony, zdezorientowany czy nawet zdenerwowany. To nie znak, że „coś jest nie tak”, lecz naturalna część procesu. Terapeuta często dotyka trudnych tematów, skłania do refleksji nad rzeczami, które mogą być bolesne. Poprawa często pojawia się dopiero po jakimś czasie i po przepracowaniu tych trudności. Ważne, byś mógł otwarcie mówić terapeucie o tym, co czujesz w przebiegu terapii – także o chwilach zwątpienia. Każdy ma prawo mieć gorszy dzień. Pamiętaj, że chwiejne emocje w trakcie terapii są normalne, bo uczą radzenia sobie z całą gamą uczuć. Na dłuższą metę, jeśli wytrwasz, poczujesz rzeczywistą poprawę – ale nie zrażaj się, jeśli nie następuje ona liniowo po każdym spotkaniu.
Mit: Nie stać mnie na terapię
Koszt psychoterapii często budzi obawy. Sesje prywatne rzeczywiście są płatne i może to być obciążenie dla domowego budżetu, zwłaszcza jeśli terapia trwa kilka miesięcy. Warto jednak spojrzeć na to z innej strony – terapia to inwestycja w siebie i swoje zdrowie. Poprawa jakości życia, odzyskanie równowagi psychicznej czy wyjście z depresji to bezcenne korzyści, które zostaną z Tobą na lata. Czy można przeliczyć na złotówki lepsze relacje z bliskimi, spokojniejszy sen czy powrót radości życia? Wiele osób, które skończyły terapię, mówi, że to były najlepiej wydane pieniądze w ich życiu. Jeżeli Twój budżet jest napięty, możesz poszukać terapeuty oferującego niższą cenę lub rzadsze sesje. Istnieją też możliwości bezpłatnej pomocy – np. terapia refundowana przez NFZ (choć trzeba czekać) czy wsparcie w ośrodkach interwencji kryzysowej. Pamiętaj, że zwlekanie z leczeniem też ma swoją cenę – przedłużające się cierpienie psychiczne może prowadzić do pogłębienia problemów, kłopotów w pracy czy relacjach, a nawet do problemów ze zdrowiem fizycznym. Im szybciej zadbasz o siebie, tym mniej szkód się wyrządzi.
Mit: Uzależnię się od mojego terapeuty
Psychoterapeuta to osoba, która może stać się dla Ciebie bardzo ważna w procesie zdrowienia. W końcu dzielisz z nią głębokie przeżycia i trudne emocje. Pojawia się więź, ale profesjonalny terapeuta dba o to, by była ona zdrowa i sprzyjała Twojemu rozwojowi. Celem terapii jest Twoja samodzielność, a nie uzależnienie od terapeuty. Terapeuta będzie wspierał Cię w rozwoju umiejętności radzenia sobie, podejmowania decyzji i budowania własnej siły. Jeśli nawet w trakcie terapii poczujesz się mocno związany z terapeutą, omówcie to na sesji – to naturalne zjawisko (zwane nieraz przeniesieniem), które również podlega pracy terapeutycznej. Dobry specjalista zadba o to, abyś po zakończeniu terapii czuł się pewnie bez cotygodniowych spotkań. Terapia z założenia zmierza do zakończenia – jej sukces polega właśnie na tym, że klient potrafi dalej radzić sobie sam, wykorzystując nabytą wiedzę i umiejętności.
Mit: Terapeuta mnie oceni albo wyśmieje moje problemy
Ta obawa często powstrzymuje ludzi przed szczerym mówieniem na sesjach. Warto wiedzieć, że zadaniem psychoterapeuty nie jest ocenianie Cię, lecz pomaganie. W gabinecie panuje atmosfera akceptacji i zaufania. Terapeuci są szkoleni, by przyjmować różne wyznania ze zrozumieniem – prawdopodobnie niczym ich nie zaskoczysz. Problemy, z którymi się zmagasz, dla Ciebie są nowe i może wstydliwe, ale specjalista prawdopodobnie spotkał się już z podobnymi sytuacjami u innych pacjentów. Nie spotkasz się z wyśmianiem czy bagatelizowaniem Twoich trudności. Wręcz przeciwnie, terapeuta doceni Twoją odwagę, że mówisz otwarcie o tym, co Cię trapi. Pamiętaj, że gabinet psychoterapeuty to bezpieczna przestrzeń, gdzie można bez skrępowania mówić o najbardziej prywatnych sprawach – po to tam jesteś, by uzyskać pomoc, a nie ocenę.
Mit: Chodzenie na terapię jest powodem do wstydu
W społeczeństwie przez długie lata pokutował pogląd, że do psychologa trafiają tylko „wariaci”, a problemów „na głowę” lepiej nie wynosić z domu. Na szczęście to podejście się zmienia i coraz więcej osób otwarcie mówi o korzystaniu z pomocy psychoterapeutów. Psychoterapia to żaden wstyd – to przejaw dbałości o siebie. Tak jak nikt nie wstydzi się pójścia do lekarza kardiologa czy endokrynologa, tak samo nie powinniśmy wstydzić się korzystania z poradni zdrowia psychicznego. Szukanie pomocy świadczy o odwadze zmierzenia się ze swoimi trudnościami. Nie słuchaj ludzi, którzy bagatelizują Twoje cierpienie mówiąc „inni mają gorzej” lub „weź się w garść”. Każdy ma prawo szukać wsparcia, by poczuć się lepiej. Dziś gabinety psychoterapii odwiedzają osoby z różnych środowisk: studenci, rodzice małych dzieci, menadżerowie, nauczyciele, seniorzy… Problemy ze zdrowiem psychicznym są demokratyczne i mogą dotknąć każdego. Wstydem byłoby raczej odmawiać sobie pomocy i nadal się męczyć, jeśli można coś z tym zrobić.
Mit: Skoro miałem szczęśliwe dzieciństwo, to nie potrzebuję terapeuty
Niektóre osoby uważają, że na terapię chodzą tylko ci, którzy doświadczyli traum w dzieciństwie albo pochodzą z toksycznych rodzin. Owszem, wiele naszych obecnych kłopotów ma korzenie w dawnych przeżyciach, ale nawet mając kochający dom i spokojne dzieciństwo można w dorosłym życiu natrafić na trudności. Zaburzenia nastroju, lęki czy problemy z poczuciem wartości mogą pojawić się niezależnie od tego, jak idealne (lub nie) były nasze pierwsze lata życia. Psychoterapia pomaga zrozumieć siebie tu i teraz, nawet jeśli przeszłość wydaje się być bez zarzutu. Nie chodzi o obwinianie rodziców – chodzi o przyjrzenie się temu, jakie przekonania czy schematy działania się w nas ukształtowały i czy nam dzisiaj służą. Czasem osoby, które miały „wszystko” w dzieciństwie, też czują pustkę lub zagubienie w dorosłości z powodów niezależnych od ich rodziny. Każdy może skorzystać z głębszej samoanalizy i rozwoju, jaką daje terapia – niezależnie od ścieżki życiowej.
Mit: Byłem raz u psychologa i mi nie pomógł, więc terapia nic nie daje
Pojedyncze negatywne doświadczenie z psychologiem czy terapeutą może zniechęcić. Warto jednak pamiętać, że każdy psychoterapeuta jest inny, tak jak inni są pacjenci. To relacja dwóch ludzi – czasem trzeba poszukać specjalisty, z którym poczujemy się w pełni komfortowo. Jeśli pierwsze podejście do terapii było nieudane, nie przekreślaj od razu samej idei psychoterapii. Być może potrzebujesz innego rodzaju podejścia (np. zamiast terapii indywidualnej spróbować terapii grupowej lub innego nurtu terapeutycznego) albo specjalisty, z którym lepiej się zgrasz. Warto dać sobie drugą szansę – wielu osobom dopiero kolejny terapeuta pomógł naprawdę ruszyć z miejsca. Nie zniechęcaj się, jeśli pierwsze spotkania nie przynoszą cudownej ulgi. To proces, który wymaga czasu i zaufania.
Najczęstsze obawy przed pójściem na terapię
Nawet obalając mity, możesz nadal odczuwać lęk przed zrobieniem tego pierwszego kroku. To zrozumiałe – obawy przed nieznanym są ludzkie. Przyjrzyjmy się więc kilku typowym lękom, które pojawiają się, gdy rozważamy kontakt z psychoterapeutą, oraz temu, jak sobie z nimi poradzić:
Obawa: „Terapeuta mnie nie zrozumie albo mnie osądzi”
Jednym z najczęstszych lęków jest strach przed oceną. Możesz myśleć: „Mój problem wyda się terapeucie błahy” albo „Psycholog pomyśli, że coś ze mną nie tak”. W rzeczywistości profesjonalny psychoterapeuta podchodzi do każdego pacjenta z empatią i zrozumieniem. Nie idziesz do terapeuty po ocenę, tylko po pomoc. Jego rolą jest Cię wysłuchać bez krytyki. Pamiętaj, że w gabinecie możesz czuć się bezpiecznie – psychoterapeutę obowiązuje tajemnica, a jego celem jest poprawa Twojego samopoczucia, nie wystawianie oceny. Jeżeli coś Cię krępuje, warto to otwarcie powiedzieć: „Trudno mi o tym mówić, bo boję się oceny”. Dobry terapeuta wyjaśni Ci, że Twoje obawy są zrozumiałe i wspólnie postaracie się je oswoić. Z czasem poczujesz, że możesz opowiadać o swoich największych trudnościach bez wstydu.
Obawa: Będę musiał rozmawiać o bardzo trudnych, osobistych sprawach
Myśl o dzieleniu się z obcą osobą najbardziej intymnymi przeżyciami może wywoływać lęk. W końcu zazwyczaj nie rozmawiamy na co dzień o naszych największych lękach, wstydach czy traumach. Warto jednak pamiętać, że na pierwszej sesji nikt nie będzie od Ciebie wymagał opowiadania ze szczegółami o najboleśniejszych przeżyciach. To Ty kontrolujesz tempo, w jakim się otwierasz. Terapeuta zwykle zaczyna od pytania: „Co Pana/Panią do mnie sprowadza?” – możesz powiedzieć tyle, ile czujesz w danej chwili. Najpierw oswajasz się z atmosferą gabinetu i samą rozmową. Dopiero gdy poczujesz większe zaufanie, stopniowo zaczynasz poruszać trudniejsze tematy. Pamiętaj, że silne emocje (np. płacz) na terapii to żaden wstyd – terapeuta rozumie, że mówiąc o ważnych sprawach możemy się rozpłakać czy zdenerwować. To bezpieczna przestrzeń, aby te emocje wreszcie mogły wybrzmieć. Terapeuta pomoże Ci przez nie przejść krok po kroku. Nie musisz też od razu opowiadać o wszystkim – jeśli jakiś temat jest zbyt bolesny, możesz powiedzieć, że na razie nie jesteś gotów o tym mówić. To Ty wyznaczasz granice, a specjalista będzie je szanował.
Obawa: Nie wiem, jak przebiega terapia i co mnie czeka w gabinecie
Strach przed nieznanym jest czymś naturalnym. Jeśli nigdy wcześniej nie byłeś u psychoterapeuty, możesz się zastanawiać, jak dokładnie wygląda taka wizyta: O co będzie mnie pytać terapeuta? Czy będę musiał leżeć na kozetce? Jak się do tego przygotować? Uspokajamy: sesja terapeutyczna to przede wszystkim rozmowa, której formę terapeuta dostosowuje do Ciebie. Na pierwszym spotkaniu terapeuta zazwyczaj zada kilka prostych pytań, by Cię poznać: zapyta, z czym się zmagasz, co chciałbyś zmienić, jak wygląda Twoja codzienność. Nie musisz mieć przygotowanej „mowy” – możesz nawet powiedzieć „Nie wiem od czego zacząć”, a terapeuta wtedy będzie wiedział, jak pokierować rozmową. Nie ma egzaminu ani ocen. Pierwsza wizyta służy głównie wzajemnemu poznaniu się i ustaleniu, jakiej pomocy potrzebujesz. Być może terapeuta zaproponuje pewne ramy współpracy – na przykład sesje raz w tygodniu i wyznaczycie sobie cel (np. zmniejszenie objawów lęku, praca nad samooceną). Ty zdecydujesz, czy Ci to odpowiada. W gabinecie zazwyczaj siada się naprzeciwko terapeuty w fotelu lub na kanapie; słynna „kozetka”, na której pacjent leży, to głównie symbol dawnych czasów psychoanalizy – we współczesnych nurtach raczej się rozmawia twarzą w twarz. Nie musisz się też obawiać formalności: wszystko przebiega w życzliwej, luźnej atmosferze. Pamiętaj, że możesz zadawać pytania – jeśli coś Cię nurtuje (np. jak długo może potrwać terapia, czy będziesz dostawać jakieś zadania do domu), śmiało pytaj.
Obawa: Co, jeśli terapia mi nie pomoże?
Podjęcie decyzji o terapii bywa trudne również dlatego, że człowiek nie ma gwarancji rezultatu. Możesz się zamartwiać: „A co, jeśli stracę czas i pieniądze, a i tak nic się nie zmieni?”. Ważne, by uświadomić sobie, że psychoterapia to współpraca dwóch osób i wiele zależy także od Ciebie – Twojej otwartości, zaangażowania oraz od dopasowania z terapeutą. Skuteczność terapii jest naukowo potwierdzona przy wielu problemach (np. w depresji, zaburzeniach lękowych, zespole stresu pourazowego (PTSD)), ale nie działa jak tabletka przeciwbólowa, raczej jak rehabilitacja: poprawa następuje stopniowo. Jeżeli po kilku miesiącach czujesz, że stoisz w miejscu, warto szczerze porozmawiać z terapeutą o swoich wątpliwościach. Być może wspólnie skorygujecie cele lub metodę pracy, a może zaleci coś dodatkowo (np. konsultację z lekarzem psychiatrą, jeśli uzna, że wskazane byłyby leki). Gdy rzeczywiście czujesz, że dana terapia nie posuwa się naprzód, masz prawo spróbować u innego specjalisty. Nie zakładaj jednak z góry, że „na pewno się nie uda” – takie myśli są często częścią problemu (negatywne przewidywanie), a terapia właśnie ma nauczyć Cię bardziej pozytywnego, lub przynajmniej realnie oceniającego myślenia. Daj sobie szansę na zmianę.
Dlaczego warto pójść na psychoterapię? Najważniejsze korzyści
Skoro obaliliśmy mity i oswoiliśmy nieco obawy, warto też zebrać konkretne powody, dla których psychoterapia jest często dobrą decyzją. Co możesz zyskać, rozpoczynając terapię?
- Nie jesteś sam ze swoimi problemami. W gabinecie otrzymasz profesjonalne wsparcie, dzięki któremu poczujesz, że nie musisz dźwigać swoich kłopotów w pojedynkę. Sama ulga płynąca z poczucia, że ktoś Cię uważnie słucha i rozumie, jest bezcenna. Terapeuta pomoże Ci nazwać emocje i problemy, co często jest pierwszym krokiem do zmiany na lepsze.
- Poprawa relacji z innymi ludźmi. Psychoterapia uczy budować zdrowe relacje. Tworząc szczerą, bezpieczną więź z terapeutą, uczysz się zaufania i otwartości, co możesz potem przenieść na relacje w życiu prywatnym. Lepiej zrozumiesz swoje role w związkach, nauczysz się komunikować potrzeby i granice. To wszystko przekłada się na większą bliskość i satysfakcję w kontaktach z rodziną, partnerem czy przyjaciółmi.
- Większa samoświadomość i zrozumienie siebie. Podczas sesji będziesz zgłębiać swoje myśli, przekonania i schematy postępowania. Efekt? Zaczniesz lepiej pojmować, kim jesteś i czego tak naprawdę potrzebujesz. Ta samoświadomość pomaga podejmować decyzje zgodne z własnymi wartościami, a nie np. pod dyktando innych lub dawnych przyzwyczajeń.
- Wzrost poczucia własnej wartości. Gdy już lepiej rozumiesz swoje mocne i słabe strony, łatwiej Ci zaakceptować siebie. Terapeuta będzie Cię wspierał w dostrzeganiu Twoich sukcesów i zasobów, co przekłada się na wyższą samoocenę. Osoby po terapii często mówią, że czują się pewniej siebie i mają większy szacunek do własnych potrzeb.
- Nauka zdrowego radzenia sobie ze stresem i emocjami. Psychoterapia wyposaża w praktyczne narzędzia do radzenia sobie w trudnych sytuacjach. Nauczysz się technik uspokajania się, rozładowywania napięcia, konstruktywnego wyrażania złości czy smutku. Innymi słowy, będziesz lepiej panował nad ładunkiem emocjonalnym, który niesie codzienne życie. To sprawi, że sytuacje, które dawniej wywoływały panikę czy przygnębienie, staną się łatwiejsze do opanowania.
- Pokonanie objawów depresji, lęków i innych dolegliwości psychicznych. Dobra psychoterapia naprawdę pomaga leczyć zaburzenia takie jak depresja, zaburzenia lękowe, fobie, zaburzenia odżywiania, a także łagodzi skutki traumy. To nie tylko „rozmowa” – to również konkretne metody pracy nad zmianą myśli i zachowań, które powodują cierpienie. Wielu pacjentów doświadcza znaczną poprawę: wychodzą z długotrwałego przygnębienia, przestają odczuwać paraliżujący lęk, zaczynają normalnie funkcjonować tam, gdzie wcześniej choroba im to uniemożliwiała.
- Poprawa zdrowia fizycznego i ogólnej jakości życia. Stan psychiki mocno wpływa na ciało. Przewlekły stres czy tłumione emocje mogą powodować objawy psychosomatyczne (np. bóle głowy, brzucha, problemy ze snem, obniżoną odporność). Pracując nad swoimi problemami w terapii, często zauważasz też poprawę fizycznego samopoczucia. Mniej stresu to lepszy sen, więcej energii, mniejsze ryzyko chorób serca czy układu pokarmowego. Dodatkowo, gdy odzyskasz radość życia i emocjonalną równowagę, masz większą motywację, by dbać o siebie na innych polach (zdrowa dieta, aktywność fizyczna), co nakręca pozytywny krąg dobrostanu.
Psychoterapia jest więc drogą do głębokich, pozytywnych zmian. Choć bywa trudno, na końcu tej drogi może czekać lepsze życie: z większym spokojem, poczuciem sensu i zdrowszymi relacjami.
Jeśli wciąż się wahasz, pamiętaj, że warto dać sobie szansę. W profesjonalnym ośrodku, takim jak Centrum Psychiatrii i Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej w Lublinie, możesz liczyć na kompleksowe wsparcie doświadczonego zespołu specjalistów. Pracują tam psychiatrzy i certyfikowani psychoterapeuci oferujący pomoc zarówno osobom dorosłym, jak i młodzieży czy parom. Dostępna jest terapia indywidualna w nurcie poznawczo-behawioralnym, konsultacje psychiatryczne, a nawet warsztaty i treningi (np. Trening Umiejętności Rodzicielskich) – wszystko po to, by każdy pacjent otrzymał pomoc dostosowaną do swoich potrzeb. Takie kompleksowe podejście zapewnia, że niezależnie od tego, czy zmagasz się z ciężką depresją, zaburzeniami lękowymi, czy po prostu czujesz się przytłoczony obecną sytuacją – znajdziesz tam odpowiednią formę pomocy.
Nie pozwól, by mity i lęki powstrzymywały Cię przed zadbaniem o siebie. Sięgnięcie po pomoc to akt odwagi i oznaka, że traktujesz swoje zdrowie poważnie. Psychoterapia to szansa na trwałą poprawę jakości życia – warto ją rozważyć, gdy czujesz, że samemu jest Ci ciężko. Wielu ludzi, którzy zdecydowali się na ten krok, mówi tylko jedno: “Szkoda, że nie zrobiłem tego wcześniej”. Teraz Twoja kolej, by zadbać o siebie i dać sobie szansę na lepsze jutro.
